Elektrische boiler en doorstromer: wanneer simpel de eerlijke keuze is

Een close-in boiler is een klein elektrisch voorraadvat onder het aanrecht, vlak bij de keukenkraan. Hoe groot dat vat gewoonlijk is: controleer de actuele inhouden bij Milieu Centraal. Het comfort is direct warm water zonder eerst de leiding vanaf het hoofdtoestel leeg te laten lopen, en het verbruik blijft klein omdat de keuken alleen korte tapbeurten kent. Een kleine elektrische doorstromer onder het aanrecht doet hetzelfde zonder voorraad; wat zo een doorstromer voor alleen de keuken per jaar verbruikt, in combinatie met een waterkoker voor kokend water: controleer de actuele verbruikscijfers bij Milieu Centraal. De catch van de close-in boiler is het stilstandsverlies van een vat dat de hele dag warm staat; die van de doorstromer is dat hij een eigen groep in de meterkast vraagt. Milieuwinst leveren beide nauwelijks: het is een comfortkeuze, en zo moet je hem ook wegen.

Een douche vraagt in de minuten dat hij loopt een vermogen dat een veelvoud is van wat een gewone groep aankan. Een boiler omzeilt dat door dezelfde warmte over uren in het vat te stoppen; een doorstromer heeft geen vat en moet het volledige vermogen leveren terwijl je doucht. Dat betekent in de meeste gevallen een driefasenaansluiting met zwaardere zekeringen dan de meeste bestaande woningen hebben, en dus een verzwaring bij de netbeheerder die geld en wachttijd kost, en in gebieden met netcongestie soms niet eens beschikbaar is. Wat een verzwaring van de aansluiting inhoudt en wanneer hij nodig is, staat op de pagina over de netaansluiting. Wie die verzwaring alleen voor een doorstromer zou doen, is meestal beter af met een boiler of een warmtepompboiler op de bestaande aansluiting.

De isolatie van een boilervat vertraagt het afkoelen, maar houdt het niet tegen. Elke dag verliest het vat een deel van zijn warmte aan de ruimte, en het element warmt het weer bij tot de ingestelde temperatuur. Dat verlies is er ook op dagen dat niemand doucht, en het groeit met de grootte van het vat en met de ingestelde temperatuur. Voor een huishouden dat veel tapt, valt het weg in het totaal; voor een klein huishouden met een groot vat kan het een groot deel van het verbruik zijn. Kies het vat daarom op het werkelijke gebruik en zet het niet warmer dan nodig, met de legionellagrens als ondergrens.

Omdat een boiler het water vooraf opwarmt en de isolatie het warm houdt, hoeft het element niet te draaien op het moment dat je doucht. Met een timer of een slimme schakelaar laat je het vat opwarmen in de goedkope uren van een dynamisch contract, in het daltarief van een contract met dubbeltarief, of overdag op eigen zonnestroom die anders tegen een lage vergoeding het net op zou gaan. Hoe groter het vat, hoe langer je de dure uren kunt overbruggen. Bij een doorstromer bestaat die knop niet: die verbruikt precies op het moment dat je tapt, en op een dynamisch contract is dat in de ochtendspits vaak het duurste moment van de dag.

De grens aan het schuiven is legionella. Een timer die het vat permanent lauw houdt om stroom te sparen, maakt van het vat de omgeving waarin de bacterie groeit. Welke temperatuur het RIVM voor een boiler adviseert: controleer de actuele temperaturen bij RIVM. Laat het vat dus in elk schema periodiek volledig op die temperatuur komen, en spoel een kraan die zelden wordt gebruikt af en toe door.